Diagnozowanie zwyrodnieniowej choroby stawów

Doctor with Patient

Przed zdiagnozowaniem lekarz powinien zanotować wszystkie objawy podane przez pacjenta, przejrzeć historię medyczną i zlecić dokładne badania, które powinny być ukierunkowane na kilka podstawowych objawów, takich jak ograniczenie ruchomości poszczególnych stawów, tkliwość, ból podczas naciągania stawu oraz trzeszczący dźwięk wydo­bywający się z niego w czasie ruchu.

Ograniczenie ruchomości stawów. W pierwszej fazie choroby ogra­niczenie tej ruchomości może być bardzo niewielkie i trudne do zauwa­żenia, ale z czasem staje się coraz wyraźniejsze. Jeśli choroba zaataku­je rękę, można mieć problem z otwarciem słoika lub złapaniem piłeczki. Jeśli wystąpi w stawie kolanowym, pełne zginanie nogi może się stać bardzo uciążliwe. Jeśli będzie dotyczyć naszego kręgosłupa, bardzo ograniczy skręty tułowia lub skłony. Gdy choroba się rozwinie, stawy biodrowe i kolanowe mogą osiągnąć stan uniemożliwiający pod­stawową aktywność. Co ciekawe, nie ogranicza ona delikatnych ru­chów rękami czy na przykład szczypania.

Tkliwość. We wczesnych stadiach choroby stawy mogą nie być wrażliwe na dotyk, ale w miarę jej rozwoju, mogą one spuchnąć – ze względu na coraz większą ilość płynu stawowego wytwarzanego przez organizm. Płyn powoduje nacisk na otaczającą staw tkankę, co prowa­dzi do bólu i tkliwości. Ostrogi oraz objęte stanem zapalnym przycze­py ścięgien i więzadeł mogą również być bolesne. W takich przypad­kach źródło bólu może być poza samym stawem.

Ból towarzyszący ruchom bez obciążenia. Na ogół nie dostrzega się. Dopiero badaniem lekarskim można określić przyczynę tego zjawiska. W wielu przypadkach pacjenci od­czuwają ból i trzeszczenie w stawie, gdy lekarz go naciąga. Badaniem potwierdzającym zmiany zwyrodnieniowe jest wykonanie zdjęcia rent­genowskiego. Zwyrodnieniowa choroba stawów uwidocznia się wów­czas przede wszystkim zmianami w kości leżącej tuż pod warstwą tkanki chrzęstnej. Równie często obserwuje się zwężenie powierzchni stawowej. W zaawansowanych przypadkach mogą wystąpić: ostrogi, nieprawidłowe ustawienie kości w stawie, zmieniona gęstość kości oraz cysty wypełnione płynem. Ostrogi uwidocznione na zdjęciu rent­genowskim wskazują na próby naprawy chorej kości, podejmowane przez organizm.

Bardziej wyszukane techniki obrazowe, takie jak tomografia kompu­terowa (CT) czy rezonans magnetyczny (MRI), mogą być bardzo po­mocne w ocenie zaawansowania uszkodzeń tkanki chrzęstnej, jednak nie wszędzie są ujęte w standardach diagnostycznych, dlatego pacjent musi często za nie sam płacić. Rezonans magnetyczny wydaje się naj­dokładniejszą (zatem i najskuteczniejszą w początkowych stadiach choroby) metodą diagnozowania. Niekiedy też pobiera się i bada płyn stawowy – co pozwala odróżnić artretyzm od reumatoidalnego zapale­nia stawów, zakażenia lub innych przyczyn opuchnięcia stawów. Do­bry lekarz powinien przeznaczyć pewien czas na znalezienie powodu wtórnej postaci artretyzmu u swojego pacjenta. Ważne jest przede wszystkim określenie przyczyny przed rozpoczęciem leczenia.

Related Posts

About The Author

Add Comment